Categorie: Index op artikels
Pagina's: 8
Bibliotheek: Erfgoedhuis Hof ter Welle
Plaats: Leeszaal Hertogelijke Heemkundige Kring het Land van Beveren
Jaar: 2020
Jaargang of catalogusnummer: LXIII - Nr2

Hits: 264

Samenvatting

Geschreven door

Hoofdstukken:

  • Voorzichte aanpak
  • Zonder gevolg
  • Mijn naam is Martha De Cock

Beeldmateriaal:

  • Het onderwijzend personeel van de gemeenteschool van Vrasene verenigd rond hoofdonderwijzer Pieter De Pauw, zittend in het midden. Rechts zittend Oscar De Cock, staande in het midden Gilbert Coppen en rechts boven Gaston Seghers. De foto dateert wellicht uit de periode voor de Tweede Wereldoorlog. Privéverzameling
  • Schrijfster Greta Seghers was in haar boeken meestal niet mild voor haar vader. Ze had wel bewondering voor hem als onderwijzer, maar zij hekelde vooral zijn autoritair gedrag als vader. De auteur beweert dat haar vader in het gezin de touwtjes stevig in handen had, maar er door zijn strakke houding niet in slaagde een hechte band met zijn dochter op te bouwen. Privéverzameling
  • Het hechteniskamp te Lokeren werd na de Tweede Wereldoorlog opgericht. Zowel administratief aangehoudenen als veroordeelden wegens collaboratie, werden er opgesloten. In totaal telde het interneringscentrum in Lokeren in de periode september 1944 tot november 1947 tussen de 15.000 en 22.000 gedetineerden. Onder de ‘bevolking’ van het hechteniskamp was er een oververtegenwoordiging van onderwijzers en studenten. De onderwijzers maakten zelfs meer dan de helft uit van de 5,9 procent hogere ambtenaren en bedienden die in het kamp verbleven. Björn Rzoska, Opgesloten tussen zwart, wit en grijs, p. 82-83. Stadsarchief Lokeren, Collectie Pater Longinus De Munter
  • Gaston Seghers zat na de bevrijding, als geschorste onderwijzer, vijf jaar op de strafbank. Voor iemand die zo geëngageerd was in het sociaal-culturele leven van zijn gemeente, een zwaar juk om dragen. Zo was Seghers medestichter van het Davidsfonds, actief in de kerkfabriek en later in de seniorenbeweging KBG… en vooral hevig Vlaamsgezind. Bij zijn dood in 1982 titelde Het Vrije Waasland: ’Een groot Vlaming ging heen’. Privéverzameling
  • Ook Oscar De Cock was actief betrokken bij heel wat plaatselijke verenigingen in Vrasene. De opsomming op zijn bidprentje was zelfs nog onvolledig … Op het herinneringsprentje wordt ook duidelijk verwezen naar de repressieperiode na de Tweede Wereldoorlog, waarin De Cock niet werd gespaard. Privéverzameling
  • ‘Mijn vader had het tot zijn plicht gerekend om elke dag als allereerste bij de schoolpoort te arriveren en nog voor aanvang van de schooltijd de 'leergeheimenissen’ van die dag op het bord te schrijven. Het voor-schrijven tijdens de lesuren kwam hem voor als puur tijdverlies’. Citaat uit het boek van Greta Seghers, ‘Het blauwe meisje en de andere kleuren van de verschrikking’. Privéverzameling
  • Oscar De Cock bleef nagenoeg heel zijn leven ongehuwd tot hij een achttal maanden voor zijn dood op 69-jarige leeftijd, huwde met zijn nicht Martha Heirbaut (62) die al meer dan 60 jaar bij hem inwoonde. Het kind op de foto behoort niet tot hun gezin. © Privéverzameling

U moet aangemeld zijn als abonnee om een reactie te kunnen schrijven.

Beveren in Beeld